Sahranjen episkop Lukijan

U kripti Sabornog hrama Svetog Dimitrija u Dalju danas je sahranjen episkop osječkopoljski i baranjski Lukijan, koji je preminuo 24.maja u Kliničkom bolničkom centru u Osijeku u 84 godini života.
 
Nakon zaupokojene Svete arhijerejske liturgije opelo je služio Mitropolit zagrebačko-ljubljanski Porfirije, uz sasluženje velikog broja arhijereja Srpske pravoslavne crkve. Od episkopa Lukijana oprostio se biranim rečima episkop bački Irinej.
 
“Od najranije mladosti, posvetivši svekoliko svoje biće i sve svoje snage, duhovne i telesne, služenju Bogu, on je nepokolebivo i neumorno, evo do poslednjeg svoga daha na zemlji koračao putem spasenja. On je postrižnik manastira Kovilja u Bačkoj, nedaleko Novog Sada. Pre toga je živeo od detinjstva u Banatu. Zatim je bio dugogodišnji starešina manastira Bođani. Kruna njegovog služenja, izborom za episkopa, je njegovo služenje ovde u eparhiji koja mnogima izgleda kao nova, novoosnovana, a u stvari je stara eparhija, zasvedočena već u 18. veku, ali je kasnije bila ukinuta, usled istorijskih razloga i obnovljena 1990-ih godina prošlog veka. To se kasnije pokazalo kao plodotvorna odluka naše crkve, našeg Sabora episkopa jer je vladika ovde uspeo da uradi mnogo, uz saradnju sa sveštenstvom koje se pokazalo, u teškim prilikama, primernim, revnosnim, odanim i rezultati su, hvala Gospodu, vidljivi i danas, počevši od rezidencije episkopske koju mi stariji pamtimo kao ruševinu, a sad je to jedan primeran, sređen dom za boravak i trud episkopa” kazao je, uz ostalo, episkop Irinej.

U ime sveštenstva i monaštva, od episkopa Lukijana oprostio se protojerej-stavrofor Ratomir Petrović, paroh i arhijerejski namesnik osječki.
 
“Svi koji su bili svedoci života i rada vladike Lukijana znaju dobro koliko je bio neumoran radeći na njivi Gospodnjoj. Istorija će zabeležiti sva zdanja koja je vladika Lukijan podigao i obnovio u toku svoga arijerejskog službovanja na ovom crkvenom području. Još je od daleko većeg značaja ono što je uradio podižući živu crkvu”,  rekao je prota Petrović.
 
Poslednjem ispraćaju vladike Lukijana prisustvovao je i protojerej-stavrofor Slobodan Blažić, paroh borovonaseljski, urednik eparhijskog časopisa “Preobraženje” i eparhijskog web sajta.
 
“Eparhija Osječkopoljska i baranjska je ožalošćena jer se upokojio preosvećeni vladika Lukijan koji je u našoj eparhiji 26 godina bio episkop i ovu eparhiju podizao iz ratnog pepela, blagoslovio da se mnogi sveti hramovi i parohijski domovi obnove i naprave novi. Vodio je brigu i o živoj crkvi koja je temelj crkve. S verom u vaskrsenje i život večni ispraćamo ga pred lice Božje sa zahvalnošću koju je zaslužio, pošto smo ubeđeni da će biti naš posrednik pred prestolom Gospodnjim, s molitvom da nas se seća i vodi brigu o nama i dalje, da se moli Gospodu Bogu za nas” istakao je u izjavi za Radio Borovo prota Blažić.

 
Episkop Lukijan ( Vladulov), rođen je 9. maja 1933. godine u Hajfeltu (današnji Novi Kozarci u Banatu). Osnovnu školu započeo je u Srpskoj Crnji a završio u Kovilju. Petorazrednu Borosloviju sa maturom završio je u Sremskim Karlovcima, a Bogoslovski fakultet Srpske Pravoslavne Crkve u Beogradu. Monaški postrig primio je u manastiru Kovilju iz ruku igumana Leonida, 1958. godine. Rukopoložen je za jerođakona 1959. a za jeromonaha 1963. godine. Od njegovog dolaska u manastir Kovilj ova svetinja generalno je obnovljena, kako crkva tako i manastirski konaci. Ceneći rad oca Lukijana, Episkop bački Nikanor premešta ga iz manastira Kovilja u manastir Bođani, 1. februara 1964. godine. Manastir Bođani do tada je bio osiromašen i zapušten u svakom pogledu. Za vreme njegove uprave pokrenute su brojne aktivnosti za razvoj i podizanje ove svetinje, kao i za njenu restauraciju i konzervaciju. Paralelno sa stvaranjem jednog od najsređenijih manastira Srpske pravoslavne crkve u to vreme, u selu Vajska, koja je tada bila manastirska parohija, otac Lukijan podigao je vrlo lepu crkvu koja je posvećena Svetom Vasiliju Ostroškom Čudotvorcu. Ceneći njegov primeran višedecenijski rad na njivi Gospodnjoj, Sveti Arhijerejski Sabor SPC-e, 23. maja 1991. godine, izabrao je Arhimandrita Lukijana za Episkopa novovaspostavnjene Osječkopoljske i baranjske eparhije. Ustoličen je u Dalju, u Sabornom hramu Svetog velikomučenika Dimitrija, 18. avgusta 1991. godine. Hirotoniju za episkopa i ustoličenje izvršio je Njegova svetost Patrijarh Srpski Gospodin Pavle sa više Arhijereja Srpske pravoslavne crkve. Preosvećeni Lukijan preuzeo je novovaspostavljenu Eparhiju osječkopoljsku i baranjsku u vreme rata. Pored ostalog arhipastirskog staranja, njegova ogromna uloga u vidanju svakojakih rana u teškom poratnom periodu nešto je što je posebno obeležilo dvadesetšest godina njegove arhijerejske službe.

 
Poslednjem ispraćaju vladike Lukijana prisustvovalo je mnoštvo vernika s područja cele Eparhije, predstavnici katoličke crkve, predvođeni đakovačko-osječkim nadbiskupom i metropolitom Đurom Hranićem te predstavnici ovdašnjeg društveno-političkog života, između ostalih, generalni konzul Republike Srbije u Vukovaru Milan Šapić i predsednik Srpskog narodnog veća Milorad Pupovac.