Vlada Divljan sa svojom muzikom plovi u nezaborav

Spread the love

Među devojkama svakako najpopularniji “Idol” s početka 80-tih, dečačkog lica , setnog osmeha,predivnog glasa Vladimir Vlada Divljan, rođeni Beograđanin,je uporedo sa svojom rok karijerom, podjednako uspešno komponovao muziku za igrane filmove. Ipak, kada se pomene njegovo ime, prva asocijacija je kultni pop-rok sastav “Idoli”, jedan od stubova YU “novog talasa”. Divljan je od 1980. do 1984. godine bio je frontmen grupe, a njegove kompozicije i tekstovi dominirali su na oba studijska albuma “Idola”.Nakon razlaza od ” Idola” 1984.g., Vlada započinje samostalnu karijeru u okviru koje je nastavio sa pop-rok formom, a 1985. godine debituje kao filmski kompozitor – u ostvarenju Dinka Tucakovića “Šest dana juna”, po scenariju Nebojše Pajkića. 

Godine 1988. potpisao je muziku za TV film “Let u magli”, a nešto kasnije komponuje i za kultni studentski omnibus “Kako je propao rokenrol”. Krajem 1991. godine Vlada napušta Beograd, odlazi u Australiju gde živi i radi narednih šest godina. Neposredno pre odlaska komponovao je, u saradnji sa Giletom  iz Električnog orgazma, numere i instrumentale za film Darka Bajića “Crni bombarder” 1992.g.
      Divljan, filmski kompozitor nije se, stilski posmatrano, previše udaljio od Divljana pop-rok muzičara, naprotiv – njegovi songovi i instrumentalne deonice obično su sporijeg ritma, oslanjajući se u dobrom delu na akustičnu gitaru, ali se u pojedinim kompozicijama može čuti i sintisajzer ili distorzija.Po povratku u Beograd komponuje muziku i songove za simpatičnu komediju Raše Andrića “Tri palme za dve bitange i ribicu” (1998). U leto 1999. Vlada se seli u Beč. U međuvremenu, potpisao je muziku za filmove “Sedam i po” (2006) i “Čekaj me, ja sigurno neću doći” (2009).